الان که قصه ای برای نوشتن ندارم، فقط دلتنگ ۱۷ سال پیش شدم که اولین وبلاگمو ساختم، و همه‌ی آدم هایی که اینجا شناختم. (سایا، محبوب، مریم، آقا معلم، اون که رفت‌ خدمت و برنگشت، مشهدیه، کرمونیه، بابابزرگ و ده ها نفر دیگه که خودشون و قصشونو یادم مونده و میمونه) یه روزی انقد حالم خوب میشه که دوباره بنویسم...

ترانه های کودکی ترانه های کودکی HOME EMAIL PROFILE ARCHIVE POSTS LINKS DAILY DESIGN مورفین 1:45 :: ۱۴۰۴/۱۱/۱۴ :: Abtin «جای آن دارد که چندی هم ره دریا بگیرم»مورفین‌ زیادی توی رگ هاش بود،داشت تسلیم می‌شد.«سنگ خارا را گواه این دل شیدا بگیرم»شعله زوزه می‌کشید و ردی سرخ توی چشم هاش می‌درخشید.«مو به‌ مو دارم سخن‌ها، نکته‌ها از انجمن‌ها»پادزهر قهوه‌ای رنگ، با لبه‌های سوخته انتظار می‌کشید.«بشنو‌ ای سنگ بیابان، بشنوید ای باد و‌ بارانبا شما همرازم اکنون، با شما دمسازم‌ اکنون»سیم س